GWT 2016
GWT 2015
GWT 2014
GWT 2013
GWT 2012
GWT 2011
GWT 2010
GWT 2009
GWT 2008
GWT 2007
GWT 2006
GWT 2005
GWT 2004





Grudziądzka Wiosna Teatralna 2004



"KWARTET DLA 4 AKTORÓW" TEATR KOREZ w KATOWICACH

Autorem prezentowanej sztuki jest Bogusław Schaeffer - dramatopisarz, reżyser, kompozytor, muzykolog oraz grafik. Jako dramatopisarz znany jest m. in. ze "Scenariusza dla nie istniejącego, lecz możliwego aktora instrumentalnego", "Audiencji", "Scenariusza dla trzech aktorów", "Prób" czy "Amadeusza".Korezowski "Kwartet dla 4 aktorów" autor wybrał na swój światowy festiwal.
Spektakl został bardzo dobrze przyjęty również przez publiczność i krytyków. Prasa o nim pisała:
" (...) Na scenie rozgrywa się ciąg scen bez wyraźnego porządku. Czterech muzyków zbiera się na próbie. Ćwiczą niewiele, za to rozmawiają, udowadniają swą wyższość nad kolegami, upijają się, plotkują o kobietach. Przez chwilę dyskutują o sztuce. A jeśli jakieś zdanie zabrzmi poważnie,riposta natychmiast wytrąca dyskusję z podniosłego tonu." (Gazeta Rybnicka)
" (...) Publiczność bez względu na płeć, wiek i rangę daje się bez reszty uwieść tekstowi Schaeffera i improwizacjom Korezowców" (Gazeta Wyborcza) "Publiczność wychodzi rozradowana" (Gazeta Wyborcza)
Realizacja zespołowa pod kierunkiem Mirosława Neinerta
Występują: Mirosław Neinert, Bogdan Kalus, Dariusz Stach, Piotr Warszawski


"EDITH I MARLENE" TEATR im. JARACZA w OLSZTYNIE

Spektakl powstał na podstawie sztuki wegierskiej autorki Evy Pataki pod tym samym tytułem.Bohaterkami są tu dwie wielkie artystki - Edith Piaf i Marlene Dietrich. Dramaturgia utworu oparta jest na kontraście ich wielkich osobowości. Z jednej strony Marlene, córka pruskiego oficera, gwiazda światowego kina, uosobienie wyrafinowanej kobiecości, z drugiej zaś żywiołowa, nie kryjąca swych protestanckich korzeni, niezbyt urodziwa i obsesyjnie poszukująca miłości Edith. Ów kontrast przejawia się również w sposobie uprawiania przez nie zawodu - namiętny i spontaniczny w przypadku Piaf i pełen profesjonalnego dystansu u Dietrich. Integracyjną częścią spektaklu są niezapomniane piosenki z repertuaru obu artystek w znakomitym tłumaczeniu Roberta Stillera.
reżyseria: Waldemar Matuszewski
Muzyka: Hadrian Filip Tabęcki
Występują: Wiesława Niemaszek, Joanna Ferdacz, Katarzyna Kropidłowska, Marian Czerkowski, Dariusz Poleszak, Maciej Mydlak, Marcin Ciszluk, Jarosław Borodziuk


"PERŁY MUZYKI WOKALNEJ OPEROWEJ I OPERETKOWEJ"

Widowisko muzyczne przygotowane przez słuchaczy i absolwentów Prywatnego Policealnego Studium Sztuki Wokalnej w Poznaniu.

Oto na scenie pojawia się mieszczański salon z minionej epoki z fortepianem w centralnym miejscu i towarzystwo salonowe, które zaczyna swoje artystyczne popisy. Na popisy te składają się same arcydzieła klasycznej muzyki wokalnej. Publiczność będzie miała okazję usłyszeć m.in. Duet Papageny i Papagena z opery "Czarodziejski flet" Mozarta, Habanerę z opery “Carmen” Bizeta oraz fragmenty operetek Rachmaninowa, Kurpińskiego, Czajkowskiego, Moniuszki, Offenbacha czy von Flotowa. Młodych wykonawców wyróżniają zarówno ich możliwości wokalne, jak i zdolności aktorskie.
Z pewnością wielka w tym zasługa dyrektora szkoły - prof. Jadwigi Gałęskiej-Tritt, śpiewaczki kantatowo-oratoryjnej i estradowej, dyrygentki, udzielającej się również jako wykładowca w Akademiach Muzycznych w Poznaniu i Bydgoszczy. Jej wychowankowie otoczeni są indywidualną opieką. Swój talent rozwijają zgodnie z wrodzonymi predyspozycjami. Może dlatego podczas ich koncertów tworzy się niepowtarzalna i wzruszająca atmosfera, a pełnym młodzieńczego uroku artystom niejednokrotnie udało się porwać publiczność do wspólnej zabawy.

Występują: Barbara Tritt, Małgorzata Klinczak, Kinga Łukasik, Szymon Tritt, Arkadiusz Kozłowski, Olga Rusin, Sławomir Jaślar, Anna Dytry

Choreografia - Mateusz Polit - solista, tancerz i aktor Teatru Roma w Warszawie

Akompaniament: Maria Bryła

Opieka artystyczna: Jadwiga Gałęska-Tritt


"KOLACJA NA CZTERY RĘCE" Paula Barza

Gmach toruńskiego teatru powstał w 1906 roku. Przez 16 lat był wyłącznie sceną niemiecką. W 1920 r. teatr przejął zawodowy zespół polski. Jego ambicją stały się realizacje polskiej dramaturgii klasycznej - stąd w repertuarze sztuki Mickiewicza, Wyspiańskiego, Krasińskiego. Najwybitniejszą osobowością twórczą okresu powojennego był Wilam Horzyca - jeden z największych polskich inscenizatorów i reformatorów teatru. Jego toruńskie inscenizacje “Snu nocy letniej”, “Romea i Julii” Szekspira oraz “Za kulisami” Norwida weszły na stałe do historii teatru polskiego.

Obecnie znakomity i stabilny zespół aktorski, który gwarantuje produkcje na najwyższym poziomie. Spektakle Teatru im. Wilama Horzycy są prezentowane na wielu festiwalach polskich i międzynarodowych. Dzięki bogatej ofercie repertuarowo-inscenizacyjnej i swojej otwartości toruński teatr zajmuje znaczącą pozycję na mapie teatralnej Polski.

Podczas Grudziądzkiej Wiosny Teatralnej będzie można obejrzeć kameralne przedstawienie Teatru Horzycy zatytułowane “Kolacja na 4 ręce”.

Na scenie podczas kolacji spotykają się: sławny i najlepiej opłacany muzyk baroku - Jerzy Fryderyk Haendel i skromny kantor z kościoła św. Tomasza - Jan Sebastian Bach. Do takiej konfrontacji w rzeczywistości nigdy nie doszło, ale wyobraził ją sobie Paul Barz - dramaturg, muzykolog i historyk sztuki i okazuje się, że dwaj artyści mogliby mieć sobie wiele do powiedzenia.

Haendel, bywalec salonów, przyjaciel władców, podziwiany na całym świecie myzyk ma pełną świadomość, że jest obywatelem świata. Podczas kolacji opowiada o swoich sukcesach, chełpi się znajomościami i bogactwem. W głębi duszy jest jednak samotny, pełen kompleksów i strachu przed konkurentami. Jednym z nich jest właśnie Bach. Ten kantor z prowincji, obarczony liczną rodziną, który marnie zarabia, ku niezadowoleniu Haendla obdarzony został wybitnym talentem. Bach podczas kolacji początkowo wydaje się nieco ospały i nieporadny. Jednak w toku akcji powoli nabiera pewności siebie i krok po kroku zaczyna zbijać argumenty swego zarozumiałego rozmówcy. Ich dialog skrzy dowcipem pełnym smaczków i zabawnych skojarzeń. Sporo pikanterii wnoszą również krótkie, ale do maksimum wykorzystane wejścia Schmidta, powiernika i sługi Haendla, który wie więcej niż powinien i ta świadomość pozwala mu na odrobinę arogancji.

W toruńskiej inscenizacji w reżyserii Ewy Marcinkówny występuje trzech znakomitych aktorów:

Jerzy Gliński (Haendel), Mieczysław Banasik (Bach) i Niko Niakas (Schmidt). Scenografię przygotowała Marlena Skoneczko.

Muzyka Jana Sebastiana Bacha i Jerzego Fryderyka Haendla


"PANNA JULIA" Augusta Strindberga

Teatr istnieje od 1926 roku. Na przełomie lat zrealizowano tu kilkadziesiąt interesujących premier i wystawiono tak samo wiele spektakli gościnnych z udziałem znakomitych aktorów. Częstochowski teatr brał udział w wielu przęglądach i festiwalach krajowych. Do najważniejszych przedstawień zrealizowanych w tym teatrze należą: “Pan Tadeusz” A. Mickiewicza w inscenizacji Adama Hanuszkiewicza, “Czekając na Godota” S. Becketta w reżyserii Antoniego Libery, “Damy i Huzary” A. Fredry w reżyserii Marka Perepeczko oraz “Rewizor” M. Gogola, który powstał pod kierunkiem M. Mokrowieckiego. W Grudziądzu częstochowski teatr wystawi “Pannę Julię” Augusta Srindberga, jednego z najwybitniejszych twórców literatury skandynawskiej. “Panna Julia” to niezwykle wyrazisty tekst o skrywanych uczuciach, obsesjach i namiętnościach, o prawdziwej miłości tłumionej społecznymi normami, o roli kobiety nie tylko w minionej, ale i obecnej epoce.

Krytyka w dramaturgii Strindberga dostrzega uniwersalny rezonans, który stał się podwalinami wybitnej, współczesnej literatury szwedzkiej.

Spektakl wyreżyserowała obecna dyrektor naczelna i artystyczna Teatru im. Mickiewicza - Katarzyna Deszcz. Świetną muzykę - wykonywaną “na żywo” przez kompozytora i wiolonczelistę Serhiija Rysanowa - napisał Janusz Iwański. Znakomite kreacje stworzyli miejscowi aktorzy: Agata Ochota-Hutyra, Czesława Monczka, Marek Ślósarski.

"DO PIACHU" Tadeusza Różewicza

Kompania Teatr została utworzona we wrześniu 1995 roku. Po dziesięciu latach pracy w państwowym teatrze trójka absolwentów Wydziału Lalkarskiego warszawskiej PWST postanowiła założyć prywatną grupę teatralną. Witolda Mazurkiewicza, Jarosława Tomica, Michała Zgieta skupiła idea teatru niezależnego oraz znużenie współczesnym obliczem i skostniałą formą współczesnego teatru. Razem uczestniczyli w wielu międzynarodowych festiwalach w kraju i za granicą.

Od maja 1996 roku Kompania "Teatr" zaczyna współpracę z Teatrem "Provisorium". Spotkanie tych dwóch teatrów, dwóch odmiennych sposobów pracy i dwóch reżyserów dało nadzwyczaj ciekawe efekty spotykające się z entuzjastycznym przyjęciem krytyki polskiej i zagranicznej.

Spektakl "Do piachu" to już trzecia wspólna produkcja tych teatrów. Dwie poprzednie "Ferdydurke" i "Sceny z życia Mittelpury" uznano za jedne z najważniejszych wydarzeń teatralnych w Polsce ostatniej dekady. Z "Ferdydurke" zespoły dwukrotnie odbyły tournee po Stanach Zjednoczonych.

"Do piachu" Tadeusza Różewicza wystawiono dotąd tylko dwa razy, chociaż sztuka zaliczana jest do najważniejszych polskich dramatów napisanych po wojnie. Stało się tak nie z woli autora czy twórców teatru. Kolejne inscenizacje dramatu zablokowali kombatanci, oburzeni sposobem, w jaki Tadeusz Różewicz przedstawił partyzantów AK.

Aktorom Kompanii Teatr/Provisorium udało się wyjść poza dyskusję o Narodowych Siłach Zbrojnych. Głównym tematem jest tu odczłowieczenie, które powoduje wojna. Sztuka opowiada o życiu w zamkniętym kręgu, w leśnych, urągających potrzebom człowieka warunkach, pod presją wroga i wielkiej niewiadomej, a tragiczny przypadek Walusia oskarżonego o gwałt podczas rabunkowego wypadu do wioski, wszystko to intensyfikuje.

Ale powaga wojny wciąż miesza się z groteską, a naturalizm z rubasznością. Ponadto całości towarzyszy najczystsza poezja. Opryński - reżyser spektaklu - zbudował antyepos o antybohaterach, ale zestawił go z prawdziwym eposem, napisanym w stylu średniowiecznych ballad rycerskich - poematem Rilkego "Pieśń o życiu i śmierci korneta Krzysztofa Rilke". Śpiewa go Borys Sommerschaft przy wtórze liry korbowej. Za jego sprawą opowieść nabiera niemalże wymiaru legendy.

Reżyseria: Janusz Opryński

Występują: Jarosław Tomica, Michał Zgiet, Witold Mazurkiewicz, Jacek Brzeziński